MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1714 Esas, 2025/2239 Karar
HÜKÜM : Direnme
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/172 E., 2021/130 K.
Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararı davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin 2018/07451/1, 2, 3 ve 4 numaralı tasarımlar için çoklu endüstriyel tasarım başvurusunda bulunduğunu, başvuruya müvekkili tarafından tasarımların yeni ve ayırt edici olmadığı gerekçesi ile itiraz edildiğini, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) kararı ile itirazın reddine dava konusu tasarımların tescilinin devamına karar verildiğini, dava konusu soğutucu/dondurucu dolap tasarımlarının birebir benzeri veya ayırt edilemeyecek derece benzerinin dünyanın çeşitli ülkelerinde ve Türkiye’de uzun yıllardır üretildiğini, davalı şirket tarafından daha önce .........................1, 2, 3, 4 numaralı çoklu tasarım başvurularının yeni ve ayırt edici olmadığı gerekçesi ile reddedildiğini ileri sürerek YİDK kararının iptaline, dava konusu tasarımın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesin talep etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, dava konusu 2018/07451/1, 2, 3 ve 4 sıra numaralı tasarımların yenilik ve ayırt edicilik kriterlerini haiz olduğunu, müvekkiline ait davaya konu çoklu tasarımın daha önce kamuya arz edilmiş aynı kategorideki ürünlerden farklılaştığını, yapılacak ayırt edicilik değerlendirilmesinde soğutucu/dondurucu dolaplar bakımından tasarımcının özgürlük alanının kısıtlılığının dikkate alınmasının gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
Bölge Adliye Mahkemesince, davaya konu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliği taşıyıp taşımadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği kabul edilerek İlk Derece Mahkemesinin aldığı bilirkişi raporu yeterli görülmediği için istinaf aşamasında ek raporlar alındığı, dosyaya sunulan bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamı çerçevesinde değerlendirme yapıldığında; dava konusu 2018/07451-4 sayılı tasarımın 2018/06710-4 sayılı tasarımın aynısı olmakla birlikte tasarımcısı ve başvurucusu da aynı olduğundan 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 57/2 hükmü uyarınca önceki tarihli tasarımın 2018/07451-4 sayılı dava konusu tasarımın yeniliğini ve ayırt ediciliğini etkilemeyeceği, SMK'nın 145/2 hükmünde patentler ve faydalı modeller için mükerrer tescilin mümkün olmadığı düzenlenmiş ise de endüstriyel tasarım için bu yönde bir tescil engelinin söz konusu olmadığı, mesnet tasarımlar karşısında 2018/07451-4 sayılı tasarımın yeni ve bilgilenmiş kullanıcı üzerinde bıraktığı genel izlenimin, ayırt edici niteliğe sahip olduğu kanaatine varıldığı, dosya kapsamında düzenlenen ve hükme esas alınan bilirkişi raporlarında da dava konusu tasarımın aynısını konu aldığı için atıf yapılan Ankara 2. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 30.09.2020 tarihli, 2019/266 E., 2020/268 K. sayılı kararında 2018/06710-1, 2, 3 sayılı tasarımların ayırt edicilik vasfına sahip olmadığı, 2018/06710-4 sayılı tasarımın yeni ve ayırt edici olduğunun kabul edildiği, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 03.06.2024 tarihli, 2023/919 E., 2024/4580 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, işbu dosyada verilen ve bozma ilamına konu edilen 25.09.2024 tarihli kararın, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2023/919 E., 2024/4580 K. sayılı onama kararı ile tam bir uyum içinde olduğu, bu itibarla bir tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşımadığı hususunun çözümünün özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği, bu nedenle anılan hususların tespiti için bilirkişi raporu alınmasının zorunlu olduğu, istinaf aşamasında da bu hususta bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporları doğrultusunda başvuru konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliği taşıdığının anlaşıldığı gerekçesiyle önceki hükümde direnilmesine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, YİDK kararının 2018/07451-1, 2, 3 sıra no.lu tasarımlar yönünden iptaline, dava konusu 2018/07451-1, 2, 3 sayılı tasarımların hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ve davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.
IV. TEMYİZ
A. Dava ve Hukuki Nitelendirme
Dava, YİDK kararının iptali ve endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/5 hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan incelemede; yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararında bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekili ve davalı Kurum vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
V.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 ve 373/5 hükümleri uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı Kurum'a yükletilmesine, temyiz harcı peşin alındığından davacıdan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12.03.2026 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.