(765 S. K. m. 509) (YİBK. 24.3.1989 T. 1988/1 E. 1989/2 K)
Dava: Emniyeti suiistimal suçundan sanık M.G. nin yapılan yargılaması sonunda; TCK'nin 509, 522 ve 647 sayılı kanunun 4. maddeleri gereğince 1.236.666.-TL. ağır para cezası ile mahkumiyetine dair Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 5.6.1996 gün ve 1996/59 Esas, 1996/298 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığı'nın bozma isteyen tebliğnamesi ile 19.6.1997 tarihinde daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 24.3.1989 tarih, 1988/1 Esas, 1989/2 Karar sayılı içtihadı ile dairemizin süreklilik gösteren kararlarında açıklandığı üzere müdahil tarafından imzalanıp sanığa verilen 15.6.1993 tanzim tarihli bononun aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğu iddiasının yazılı delille ispatının zorunlu olduğu gözetilmeden ve müdahilin sanık A.B. aleyhine açtığı menfi tespit davası sonucu da dikkate alınmadan, sanığın beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nin 325. maddesi uyarınca bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık A.B.ye sirayet ettirilmesine 18.9.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy