(2863 S. K. m. 65)
Dava: 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa muhalefetten sanık Mehmet Mustafa'nın yapılan yargılanması sonunda; beraatine dair İzmir İkinci Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 30.12.1997 gün ve 1995/312 Esas,1997/417 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının onama isteyen tebliğnamesi ile 3.6.1998 tarihinde daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Sanığın, maliki bulunduğu tapunun İzmir- Çeşme İlçesi, Ilıca Mahallesi 25 L-III pafta, 62 Ada,9 parselinde kayıtlı taşınmazın bulunduğu alanın Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun 29.9.1988 gün ve 46 sayılı ilke kararı doğrultusunda İzmir Bir Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 23.7.1992 gün ve 3890 sayılı kararıyla Kentsel Sit Alanı olarak tesciline ve söz konusu alanda mevcut kat adedini gabarinin ve emsalin aynen korunması gerektiğine karar verildiği anlaşılmasına göre 2863 sayılı Kanunun 9. maddesi ile Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun Kentsel Sitler, Koruma ve Kullanma Koşullarına ilişkin 19.4.1996 gün ve 419 sayılı ilke kararının 2/b-c-e bendi uyarınca koruma amaçlı imar planı yapılmamış kentsel sit alanlarındaki tüm parsellerde inşai ve fiziki uygulamalar koruma kurulunun izni doğrultusunda yapılabileceği halde sanığın kurul izni olmadan taşınmazın güneydoğu köşesine havuz inşa ettirmek, taşınmazın etrafını çevreleyen bahçe duvarını yenilemek ve bu yenileme sırasında diğer notalarda eski yükseklik korunurken, havuzun bulunduğu alanın sokakları görülmesini engellemek için duvarı kademeli olarak havuzun yer aldığı noktaya doğru 1.75 metre yüksekliğe çıkarmak şeklinde oluşan fiziki ve inşai müdahalede bulunduğu mahallinde yapılan keşifte belirlenmesine rağmen bilirkişilerin bu somut bulgulara ters düşen sit kararlarına aykırı bir inşai müdahale olmadığı kanısına ve yükseltilen duvar ile inşa edilen havuzun basit bir ameliye ile eski haline döndürülebileceği mütalaasına dayanılarak sanığın mahkumiyeti yerine yazılı gerekçelerle beraatine hükmolunması,
Sonuç: Kanuna aykırı ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy