(213 S. K. m. 139/2)
Dava: 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanıklar A. Kartal ve altı arkadaşının yapılan yargılanmaları sonunda; 213 S.K. nun 359. TCK. nun 59 ve 647 S.K.nun 6. Maddeleri gereğince A.'ın beraatlarına dair Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 1.7.1998 gün ve 1998/676 Esas, 1998/753 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen tebliğnamesi ile 25.3.1999 tarihinde daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Yargıtay 11. Ceza Dairesi Kararı:
Müdahil hazine vekilinin vaki temyizinden Maliye bakanlığının 15.7.1998 gün ve 4221-67/1358 sayılı oluru uyarınca vazgeçmiş olduğu anlaşıldığından inceleme, sanık A. Kartal'ın temyizi ile sınırlı olarak yapılmıştır.
213 Sayılı Yasa'nın 139/2 maddesinde vergi incelemesinin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa kanuni defter ve belgelerin yetkililere ibrazı için yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı ve bu nedenle de müsnet suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
Sonuç: Kanun'a aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, CMUK. nun 322 nci maddesindeki öngörülen yetkiye dayanılarak beraatına oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy