(213 S. K. m. 359)
Dava: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanıklar İshak ..., Mansur ... ve Suat ... yapılan yargılanmaları sonunda beraatlarına dair Eskişehir Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 24.9.1998 gün ve 1998/126 Esas, 1998/197 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil hazine vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen tebliğ namesi ile 22.4.1999 gününde daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Dosya içeriğine göre sanıklarda kalan suret üzerinde tahrifat yapıldığı anlaşılan 1.6.1997 tarihli faturayı kanuni defterlere intikal ile kullanarak vergi matrahını düşürmek suretiyle vergi kaybına sebebiyet verildiğinin sübuta erdiği ve atılı suçun tüm unsurları ile oluştuğu, gerçekleştirilen tahrifatta iğfal kabiliyetinin mevcut olmaması olgusunun suçun oluşmasına engel teşkil etmeyeceği ve sanıkların cezai sorumlulukları belirlenerek ve 4369 sayılı Kanunun 14. maddesiyle değişik 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin a/2 bendi hükmün de, dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken tahrifatın iğfal kabiliyetini haiz bulunmadığından bahisle beraat hükmü tesisi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve müdahil hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.05.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy