(213 S. K. m. 253, 13)
213 Sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanık K. A.'un yapılan yargılanması sonunda; beraatına dair Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.11.1998 gün ve 1998/716 Esas, 1998/1185 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen tebliğnamesi ile 14.5.1999 tarihinde daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Yargıtay 11 Ceza Dairesi Kararı
213 sayılı Kanunun 253. maddesine göre tuttuğu defterlerle belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl süre ile muhafaza etmek mecburiyetinde bulunan sanığın usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen istenen defter ve belgelerini aynı kanunun 13. maddesinde gösterilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlere dayanmadan yetkililere ibraz etmemesi şeklinde oluşan eylemi ile vergi kaybına sebebiyet verdiğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu ve dosyadaki belge ve bilgilerden eylemin vergi kaybına neden olduğunun anlaşıldığı gözetilmeden bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılmak suretiyle beraat kararı verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY
Bilirkişi vergi kaybının olmadığını bildirmesi karşısında ve tarafsız olarak vergi kaybı tesbit edilmediği sürece suçun oluşmayacağı düşüncesi ile çoğunluk görüşüne katılmıyorum. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy