(213 S. K. m. 359) (765 S. K. m. 59)
213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanıklar M. A. C.ve H. C.'ın yapılan yargılanmaları sonunda, 213 Sayılı Kanunun 359/b-1 ve TCK. nun 59. maddeleri gereğince H. C.'ın 15 ay ağır hapis cezasıyla mahkumiyetine, M. A. C.'ın beraatine dair Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.9.1999 gün ve 1998/136 Esas, 1999/95 Karar Sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili ile sanık H. C. tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının onama isteyen 1.3.2001 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Sanık H. C. hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık M. A. C. hakkında ise suçun oluşmasında rolü bulunduğuna dair yeterli nitelik ve derecede delil bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık H. C.'ın bir sebebe dayanmayan, müdahil vekilinin sanık M. A. C. yönünden suçun unsurlarının oluşmadığına yöneltilen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle her iki sanık hakkındaki hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.04.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy