(213 S. K. m. 356) (765 S. K. m. 59)
Dava: 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanıklar Mehmet Ali ve Hilmi'nin yapılan yargılanmaları sonunda, 213 sayılı Kanunun 356/2 ve TCK. nun 59. maddeleri gereğince Mehmet'in 15 ay ağır hapis cezasıyla mahkumiyetine ve Hilmi'nin beraatine dair Konya Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 7.3.2000 gün ve 1998/210 esas, 2000/41 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık Mehmet ve müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının onama-bozma isteyen 25.4.2001 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Sahte olarak bastırdığı faturaları kullandığı anlaşılıp kabul olunan sanığın cezasının 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin (b) bendinin 2. yerine 1. alt bendine göre tayini isabetsizliği, öngörülen cezanın türü ve süresindeki ayniyet itibariyle sonuca etkisi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık Mehmet Ali'nin yapılan yargılamasına, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle adı geçen sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün istem gibi ONANMASINA,
Müdahil vekilinin sanık Hilmi'nin beraatine yönelik temyizine gelince; Vergi inceleme ve kaçakçılık suçu raporları ile ekindeki tutanakların içerikleri, Konya Ticaret Sicil Memurluğu yazısı ve dosyadaki diğer bilgi ve belgelerden şirketin ortağı ve suç tarihinde müdürü olduğu anlaşılan sanığın, şirketin faturasız olarak aldığı Irak mazotunu satın alan müşterilerine sahte olarak bastırılmış faturaların düzenlenerek verildiği keyfiyetini bilmemesinin mümkün olmadığı, bu yöndeki savunmasının, şirketteki ortaklık ve müdürlük sıfatları ve iş yaşamının olağan işleyiş ve koşullarına uygun düşmemesi nedenleriyle reddi gerektiği gözetilmeden, tüm unsurları itibariyle oluşup, sübut bulan müsnet suçtan 213 sayılı Kanunun 359/b-2 madde ve bendi uygulanarak cezalandırılması yerine savunmasına itibarla beraatine karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy