(765 S. K. m. 456)
Dava: Tefecilik ihkakı hak ve bedelsiz kalmış senedi tahsile koymak suçlarından sanıklar Ramazan O., Mehmet O. ve İzzet D.'in yapılan yargılanmaları sonunda:
Beraatlerine dair Mersin 3. Asliye Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 3.5.2000 gün ve 1999/969 Esas, 2000/378 Karar Sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının onama isteyen 2.10.2001 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Müştekinin, tefecilik suçundan doğrudan doğruya zararının bulunmaması nedeniyle kamu davasına müdahale etmek hakkının olmadığı cihetle, bu suç yönünden usulsüz verilen müdahillik kararı hukuken geçersiz olup, hükmü temyiz etmek hak ve yetkisi vermediğinden müdahilin vaki temyiz isteminin REDDİNE,
Sanıklar Ramazan O., İzzet D.'in kendiliğinden hak almak ve bedelsiz kalan senedi tahsile koymak suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan müdahilin suçun sübuta erdiğine ilişen ve yerinde görülmeyen itirazlarının reddiyle adı geçenlere ilişkin beraat hükümlerinin ONANMASINA,
Sanık Mehmet O.'nın kendiliğinden hak almak suçundan kurulan hükme gelince:
Sanığın bir alacak nedeniyle çıkan tartışmada müdahile tokat atmak suretiyle etkili eylemde bulunduğu iddia, ikrar ve dosya içeriğinden anlaşılmasına ve bu fiilin cebir ve şiddet kullanarak kendiliğinden hak almak suçunun unsuru olarak mahkeme önüne gelmesine göre ek savunma hakkı tanınıp TCK. nun 456/4. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, kendiliğinden hak almak suçu esas alınarak beraat hükmü tesisi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve müdahilin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy