(765 S. K. m. 59, 71, 72, 75, 80, 504, 522, 523) (YCGK. 29.05.2001 T. 2001/6-106 E. 2001/111 K.)
Dava ve Karar: Dolandırıcılık suçundan sanık O. S.'in yapılan yargılanması sonunda: TCK. nun 504/3, 522, 523/1, 59 ve 80 (5 kez uygulanmak suretiyle) 71, 72 ve 75/3 maddeleri gereğince 32 ay 8 gün ağır hapis ve 1.839.111.108-TL ağır para cezasıyla mahkumiyetine dair Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 1.8.2002 gün ve 2001/361 Esas, 2002/221 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi sanık vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının onama isteyen 1.10.2002 tarihli tebliğname ile daireye gönderilmekle sanık hakkında tayin olunan cezanın nevi ve miktarı itibariyle temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına oybirliğiyle karar verilip duruşma usulen icra edildikten sonra incelenip gereği görüşüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre suçun kasıt unsuru itibariyle oluşmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- Sanığın, manyetik şeridi Lloyds TSB Bank'a ait kart bilgisinin kodlandığı hamili Mrs Angela Beech olan 4921 8270 7763 4241 no'lu kendisinin adını taşıyan sahte kredi kartını kullanarak 17.11.2001 ila 19.11.2001 tarihleri arasında beş üye işyerinden altın satın alarak haksız menfaat temin ettiği anlaşılıp kabul edilmesine göre Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.5.2001 tarih ve 6/106-111 sayılı içtihadında da açıklandığı üzere, mal ve hizmet alımı bedellerinin sözleşmeler gereği üye işyerine ödeyen Türk bankalarının bu işlemlerde aracılık yaptıkları, dava konusu olayın arzettiği özellik itibariyle suçtan kart hamili, üye işyeri, aracı banka ve kartı çıkaran yabancı banka veya kurumun zarar görme ihtimalinin bulunduğu, aynı kartla birkaç gün arayla değişik üye işyerlerinden alışveriş yapılarak haksız kazanç edinilmesi fiilinde de aynı durumun söz konusu olduğu, sahte kredi kartıyla alışveriş yapılan üye işyeri kuyumcuların ve ödemeyi yapan Türk bankalarının farklı olmasının eylemin zincirleme suç olma niteliğini etkilemeyeceği, yenilenen kasıtlarla işlenmediği anlaşılan fiilden dolayı TCK. nun 80. maddesinin uygulanarak cezanın arttırılması gerekirken, hile ve desisenin yöneltildiği kuyumcuların sayısı ve ödemeyi yapan bankaların farklı olmasından hareketle her bir kuyumcuya karşı işlenen fiil bağımsız suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,
2- Sanık hakkında aynı sahte kredi kartıyla işlendiği iddia olunan fiillerden dolayı açılan ve varlıkları dosya kapsamından anlaşılan İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/170, Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/5, Eyüp 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/107 Esas sayılı dava dosyalarının, her bir fiilin müteselsil suç olması ihtimali yönünden değerlendirilebilmesi amacıyla birleştirilmeleri gerektiğinin düşünülmemesi ve İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/430 Esas sayılı dosyası için birleştirme isteğinin reddine karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık vekillerinin temyiz dilekçeleri ile duruşmadaki sözlü savunmalarında geçen itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi CMUK. nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.01.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy