(765 S. K. m. 30, 61, 72, 503, 522) (647 S. K. m. 4, 6) (1412 S. K. m. 322)
Dava: Dolandırıcılık suçlarından sanık S. T.'nin yapılan yargılaması sonunda, TCK'nun 503/1 (13 kez), 61, 522, 72, 647 Sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri gereğince 38.588.885 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine dair Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.05.2001 gün ve 1999/162 Esas, 2001/142 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının onama isteyen 03.10.2002 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Müştekilerden senet almak suretiyle sonucu ulaşan sanığın suçlarının tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle eksik ceza tayini isabetsizliği sanığa karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık vekilinin suçun yasal unsurları itibariyle oluşmayıp uyuşmazlığın hukuki nitelikte bulunduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Hükümden sonra 10 Şubat 2003 gün ve 25020 Mükerrer Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 4806 sayılı Kanunun 1.maddesi ile değişik TCK'nun 30.maddesinin 2.fıkrası gereğince para cezalarında bin lira küsrünün atılmasında zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun CMUK'nun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmolunan sonuç ağır para cezasının 38.585.000 liraya indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek ONANMASINA, 02.06.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy