(765 S. K. m. 504/1, 510, 522) (5237 S. K. m. 158, 155/2, 145)
Dava : Dolandırıcılık suçundan sanıklar Bediha ve Ayşe'nin yapılan yargılanmaları sonunda: Sanıkların TCK. nun 504/3, 80, 522/1, 59/2, 20, 31 ve 647 Sayılı Kanunun 5. maddeleri gereğince 3'er yıl 2'şer ay 15'er gün ağır hapis ve sanık Bediha'nın 157.819.130.000 lira ve Ayşe'nin 21.745.300.500 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetlerine dair B 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.10.2001 gün ve 1999/364 Esas, 2001/306 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi sanıklar vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 30.10.2002 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle tebligata rağmen gelmeyen ve bir vekilde göndermeyen sanık Bediha hakkındaki temyiz incelemesinin duruşmasız olarak yapılmasına, sanık Ayşe hakkında tayin olunan cezanın nev'i ve miktarı itibariyle temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına oybirliği ile karar verilip duruşma usulen icra edildikten sonra incelenip gereği görüşüldü:
Karar: Sanık Bediha'nın sabit olan 23.4.1999 tarihinden sonra değişik tarihlerde sahte tediye fişleri düzenlemek suretiyle bazı mudilerin döviz ve Türk Lirası hesaplarındaki banka parasını mal edinmesi eylemlerinin TCK. nun 510 ve 80. maddelerinde öngörülen suçu oluşturduğu gözetilmeden bu suçtan da mahkumiyeti yerine dolandırıcılığın unsuru sayılarak ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanıklar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Suç tarihinde özel bir bankada kıdemli şef olan sanık Bediha ile gişe yetkilisi olan sanık Ayşe'nin 29.4.1999 tarihine kadar döviz ve Türk Lirası hesabı bulunan bazı mudilerin hesaplarından değişik tarihlerde imzasız ya da taklit imzalı sahte tediye fişleriyle para çekip mal edindikleri, 23.4.1999 tarihine kadar işlenen fiillerin 4616 Sayılı Kanunun kapsamında kaldığı, ayrıca sanık Bediha'nın şubenin spot kredili müşterisi Hüseyin'in beş milyar limitli kredi hesabını müşteri imzasını taklit etmek suretiyle düzenlediği ek taahhütname ile 10 milyar liraya yükselterek 4 milyar lirayı kredi hesabından adı geçenin mevduat hesabına aktarıp müşterinin imzasının taklit edip alarak haksız menfaat temin ettiği, hazırlık soruşturması esnasında müfettişe verdikleri itirafnameleri, tevil yollu savunmaları, yeminli tanık anlatımları, 14.2.2001 tarihli bilirkişi heyet raporu, ek kredi taahhütnamesi ve sahte tediye fişleri ile tüm dosya kapsamından anlaşılıp kabul edilmekle:
a-Sanık Bediha'nın bankanın kredi müşterisi Hüseyin adına olan genel kredi taahhütnamesindeki miktarı düzenlendiği sahte form ile 4 milyar lira artırıp bu parayı çekerek haksız menfaat temin etmesi suretiyle banka tarafından tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak eyleminden dolayı TCK. nun 504/1 ve 522. maddeleri uygulanarak,
b-Sanık Ayşe'nin 29.4.1999 tarihinde sahte tediye fişi düzenlemek fiiliyle, diğer sanığın 23.4.1999 tarihinden sonraki fiillerine katılmaktan ibaret eylemlerinin zincirleme hizmet nedeniyle emniyeti suiistimal suçunu oluşturduğu ve TCK. nun 510, 80 ve 522 maddeleri uygulanarak,
Cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden isabetsiz değerlendirmelerle yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanıklar vekillerinin temyiz itirazları ile sanık Ayşe vekilinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı sonuçta istem gibi CMUK'nun 32l nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.4.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy