(765 S. K. m. 491/1-4, 522, 523) (5237 S. K. m. 141, 142, 143, 145, 168)
Dava : Hırsızlık suçundan sanık Osman'ın yapılan yargılaması sonunda: TCK.nun 491/ilk, 522, 523, 55/3, 647 Sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri gereğince 61.691.760 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine dair C. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 03.10.2001 gün ve 2001/402 Esas, 2001/937 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi o yer C.Savcıları tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 12.11.2002 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve taktirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümde aşağıda gösterilen bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiştir; ancak:
1-Sanığın, nöbetçi olduğu sınıfta kimsenin bulunmadığı sırada mağdurun cep telefonunu çaldığı oluşa uygun kabulden anlaşılmasına göre hırsızlığın gündüzleyin bina dahilinden işlendiği kabul edilerek TCK.nun 491. maddesinin 4. bendinin uygulanması gerekirken, aynı maddenin ilk fıkrası uygulanarak eksik ceza tayini,
2-Şikayetçinin ihbarı üzerine polis tarafından yakalanan sanıktan suça konu cep telefonunun zaptedildiği, rızaen iade edilmediği gözetilmeden TCK.nun 523. maddesi uygulanmak suretiyle cezadan indirim yapılması,Yasaya aykırı;
Hükümden sonra 10 Şubat 2003 gün ve 25020 Mükerrer Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 4806 sayılı Kanunun 1.maddesi ile değişik TCK.nun 30.maddesinin 2.fıkrası gereğince para cezalarında bin lira, küsrünün atılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: O yer C.Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.04.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy