(765 S. K. m. 59, 504, 522) (213 S. K. m. 227, 230) (1136 S. K. m. 164)
Dava: Dolandırıcılık suçundan sanıklar Servet Başkurt, Abdurrahim Bozyel ve Serkan Çiftlik'in yapılan yargılanmaları sonunda, TCK. nun 504/7, 522 ve 59. maddeleri gereğince 1 yıl 10 ay ağır hapis ve 272.608.695-TL ağır para cezasıyla mahkumiyetlerine dair Iğdır Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 24.9.2002 gün ve 2000/88 Esas, 2002/192 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık Servet Başkurt vekili, sanık Abdurrahim Bozyel vekili ile sanık Serkan Çiftlik tarafından istenilmiş ve sanık Abdurrahim Bozyel yönünden duruşmalı isteğinde bulunulmuş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen 18.12.2002 tarihli tebliğname ile daireye gönderilmekle sanık Abdurrahim Bozyel hakkında tayin olunan cezanın nevi ve miktarı itibariyle temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına oybirliğiyle karar verilip duruşma usulen icra edildikten sonra incelenip gereği görüşüldü:
Karar: Katma değer vergisi iadesinde kullanılan suça konu sahte faturada düzenleme tarihi bulunmaması ve 213 sayılı Kanunun 227 ile 230. maddeleri hükmü karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 10.5.2001 tarihinde yürürlüğe giren 4667 sayılı Kanunun 77. maddesi ile değişik 164. maddesi uyarınca karar tarihi itibariyle eksik vekalet ücretine hükmolunması, isabetsizliği temyiz edenlerin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık Servet Başkurt vekili ile sanık Serkan Çiftlik'in suç unsurlarının oluşmadığına, delil bulunmadığına, sanık Abdurrahim Bozyel vekilinin temyiz dilekçesi ile duruşma sırasında ileri sürdüğü suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne, mahkumiyet için delil bulunmadığına, TCK. nun 522. maddesi uygulamaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- 4677 sayılı Yasa ile değişik Avukatlık Kanunu'nun 164. maddesinin son fıkrası gözetilmeden vekalet ücretinin müdahil vekili yerine asil lehine hükmolunması,
Yasaya aykırı,
2- Hükümden sonra 10 Şubat 2003 gün ve 25020 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4806 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik TCK. nun 30. maddesinin 2. fıkrası gereğince para cezalarından bin lira küsrünün atılmasında zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan ağır para cezasının 272.608.000 liraya indirilmesi ve vekalet ücretinin müdahil vekiline verilmesine denilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek ONANMASINA, 09.04.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy