(765 S. K. m. 80, 510, 522) (4389 S. K. m. 22/3)
Dava: Hizmet nedeniyle emniyeti suiistimal suçundan sanıklar Seval Ö. ve Tuğba A'ın yapılan yargılanmaları sonunda: TCK. nun 510, 80, 522 ve 647 Sayılı Kanunun 4-6. maddeleri gereğince 425.880.000'er lira ağır para cezasıyla mahkumiyetlerine dair A. 17. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 8.11.2001 gün ve 2000/1245 Esas, 2001/1480 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık Seval Ö. vekili ile sanık Tuğba A. tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 8.3.2002 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: İddianamede; banka çalışanı olan sanıkların banka mevcuduna karşı işlendikleri isnat olunan fiilin 4389 Sayılı Bankalar Kanunun 22/3. madde ve fıkrasındaki suça temas ettiği ve davaya bakma görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, hizmet nedeniyle inancı kötüye kullanmak suçundan asliye ceza mahkemesinde açılan davaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve sanık Seval Ö. vekili ile sanık Tuğba A'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı istem gibi CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 04.04.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy