(213 S. K. m. 359) (765 S. K. m. 59) (1412 S. K. m. 321)
Dava: 213 Sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanıklar M. M. ve C. M.'in yapılan yargılanmaları sonunda, 213 S.K. nun 359/1-a-2 TCK. nun 59. maddeleri gereğince 3.587.287.500-lira ağır para cezası ile mahkumiyetlerine dair Eşkil Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1.2.2001 gün ve 1999/62 Esas, 2001/10 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 18.3.2002 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Hürriyeti bağlayıcı cezanın 23.919.750 lira yerine 23.915.250 liradan çevrilmesi suretiyle eksik para cezası tayini isabetsizliği sanığa karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık C. M.'in suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın eksik soruşturma yapıldığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi onanmasına,
Sanık M. M.'in temyizine gelince;
Şirketin idari işlerinin diğer sanık tarafından yürütüldüğü, defter ve belgelerin kaybolduğuna ilişkin denetmen tarafından tutulan tutanağın da aynı sanık tarafından imzalandığı anlaşılmasına göre şirkette ham madde alımından sorumlu sanığın fiilin faili olmadığı ve beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine dair hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi, CMUK. nun 321. maddesi uyarınca bozulmasına, 08.04.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy