(765 S. K. m. 503, 504, 522, 523)
Dava: Dolandırıcılık suçundan sanık Tuncay G'in yapılan yargılanması sonunda: TCK. nun 504/3, 522 ve 523. maddeleri gereğince 9 ay 10 gün ağır hapis cezasıyla mahkumiyetine dair ANKARA 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 6.7.2000 gün ve 1999/164 Esas, 2000/116 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 27.3.2002 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- Dolandırılan kişinin kart sahibi veya banka olup olmadığının tespiti açısından müştekinin kredi kartının kaybolduğunu bankaya bildirip bildirmediği hususunun araştırılması, bildirilmişse kredi kartının bildiriminden önce veya sonra kullandığı tespit edilerek, bildirim saatinden önce bu kartla sanık tarafından alış veriş yapıldığının kabul edilmesi halinde eylemin TCK. nun 504/3. aksi halde aynı yasanının 503/1. maddesindeki suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik araştırmayla TCK. nun 504/3. maddesi uygulanmak suretiyle mahkumiyet kararı verilmesi,
2- TCK. nun 504/3. maddesinin uygulanması sırasında maddede öngörülen ağır para cezasına hükmedilmemesi,
3- Haksız edinilen menfaatin; günün ekonomik koşullarına, paranın satın alma gücüne ve yerleşik uygulamaya göre normal yerine pek fahiş kabulü sonucu sanığa fazla ceza tayini,
Sonuç: Kanuna aykırı ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 17.04.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy