(213 S. K. m. 341, 359) (765 S. K. m. 80)
213 Sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanık Musa B.'ın yapılan yargılanması sonunda, beraatine dair Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.1.2001 gün ve 1999/52 Esas, 2001/27 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen 1.4.2002 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Vergi suçu raporu, usulsüzlük raporu ile dosyadaki diğer bilgi ve belgelerden sanığın 1998 takvim yılı muhtelif aylarında 25 adet gerçek bedellerinden daha düşük bedelli faturalar tanzim etmek suretiyle muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenlemek suçunu işlediği anlaşılıp kabul edilmesine göre 213 Sayılı Kanunun 341. maddesinin son fıkrasının verginin sonradan tahakkuk ettirilmesi veya tamamlanması veyahut haksız iadenin geri alınması ceza uygulamasına mani teşkil etmez hükmü gözetilmeyerek aynı Kanunun 359/a-2, TCK. nun 80. maddelerinin uygulanması suretiyle mahkumiyeti ve karar verilmesi gerekirken cezalı tarh ve tahakkuk ettirilen verginin bulunmadığı ve sanığın vergi ziyaına sebebiyet vermediğinden bahisle beraatine hükmolunması,
Kanuna aykırı, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi CMUK. nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy