(765 S. K. m. 503/1) (3167 S. K. m. 16)
Dava: Dolandırıcılık suçundan sanık Osman'ın yapılan yargılanması sonunda: TCK. nun 503/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis ve 2.000.000.000 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine dair İSTANBUL 4.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.12.2000 gün ve 1997/1280 Esas, 2000/2299 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 17.4.2002 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Kabule göre; suça konu değerin pek fahiş olması nedeniyle cezanın TCK.nun 522. maddesiyle arttırılmaması ve aynı kanunun 81. maddesinin uygulanması olasılığı yönünden sabıka kaydında yer alan mahkumiyet ilamlarının infaz tarihinin araştırılmaması bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak:
Suça konu çekin tarihi 30.2.1997 olup, 28 Şubat yerine 30 yazılması, takvimde hiç olmayan bir tarih olarak kabul edilemeyeceği, Şubat ayının son günü olduğu düşünülerek 28 Şubat yerine 30 Şubat yazıldığı, bu durumda keşide tarihinin imkansız bir tarih değil, Şubat ayının son günü olduğunu kabul etmek gerekeceği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.2.1996 gün ve 1995/10-378-13 sayılı kararında da bu hususun vurgulandığı, bu nedenlerle sanığın eyleminde dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının bulunmadığı, 3167 Sayılı Yasanın 16. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekeceği gözetilmeden suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.6.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy