(213 S. K. m. 13, 139, 253)
Dava: 213 Sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanık Cumali Ö'nın yapılan yargılanması sonunda: Beraatına dair İ. 2.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.2.2001 gün ve 2000/167 Esas, 2001/218 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 17.4.2002 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 23.11.1999 gün ve 273/288 sayılı kararında açıklandığı üzere; 17.11.1999 tarihli tutanak ifadesinde işyerinin hiçbir zaman faaliyet göstermediğini söyleyen sanığın işyerinde vergi incelemesi yapılmasının mümkün olmadığı, 213 Sayılı Yasanın 139/2. madde ve fıkrasındaki istisnai şartların varlığının kabulü gerekeceği, defter ve belgelerin kaybedilmesi halinde tebligat yapılmasının da gerekmeyeceği ve aynı yasanın 253. maddesine göre ilgili bulundukları yılı takip eden yıldan başlamak üzere 5 yıl süre ile muhafaza edilmesi mecburiyetinde bulunulan defterlerle belgelerin, 13. maddesinde yazılı mücbir sebeplere dayanılmadan ibraz edilmediklerinin anlaşılmasına göre, sanığa atılı suçun tüm unsurları itibariyle oluştuğu ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, incelemenin işyerinde yapılması gerektiğinden bahisle beraat hükmü tesisi,
Sonuç: Kanuna aykırı, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi CMUK. nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy