(213 S. K. m. 359)
Dava: 213 Sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanık Servet M'nin yapılan yargılanması sonunda: Beraatına dair K. 1.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 2.11.2000 gün ve 2000/175 Esas, 2000/274 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 28.1.2002 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Suça konu faturaları düzenleyen, T. T. İnş. San. Ltd. Şti. hakkındaki Vergi Tekniği Raporunda; şirketin mükellefiyetinin temizlik malzemeleri ticaretini kapsamadığı, 16.7.1997 tarihinde yapılan yoklamada şirketin adresinde bulunmadığı, 1998 T.Yılına ait beyannamelerini vermediği şirket ortaklarından Aziz T'nin vergi denetmenine verdiği ifadesinde de, hiçbir zaman temizlik malzemesi ticareti yapmadıklarını, şirket müdürü olan oğlu İbrahim T'nin bu işi yapacak parasının olmadığını, geçiminin kendisi tarafından karşılandığını beyan ettiği ve şirketin müsait deposu ile işyerinin bulunmadığının belirtilmesi, keza suç tarihi itibariyle yüksek meblağları içeren fatura bedellerinin elden ödendiğine ilişkin savunmanın ticari teamüle ve hayatın olağan akışına uygun olmayıp kabule şayan bulunmaması karşısında suça konu faturaların gerçek bir mal teslimine dayanmayan sahte faturalar olduklarının kabulü gerektiği, öte yandan şirket ortağı ve aynı zamanda müdürü olan sanığın ikrarı içeren ayrıntılı savunması ve bir buçuk ay gibi kısa bir sürede alınan onaltı adet 25.248.300.000 lira tutarlı faturaların vekalet verdiği eşi tarafından alınıp kullanıldığını bilmemesinin mümkün olmamasına nazaran suçunun sübutu ile mahkumiyeti yerine isabetsiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi CMUK. nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 7.3.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy