(765 S. K. m. 30, 503, 522)
Dava: Dolandırıcılık suçundan sanık H. B.'nun yapılan yargılaması sonunda, TCK. nun 503/1 ve 522. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 1.610.000.000 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine dair Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.05.2001 gün ve 2001/79 Esas, 2001/494 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının onama isteyen 24.05.2002 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığına, uyuşmazlığın hukuki nitelikte bulunduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- Dosyada mevcut fatura içeriğine göre satın alınan eşyalar karşılığında sağlanan haksız menfaatin 1.199.478.984 liradan ibaret bulunduğu gözetilmeksizin şikayetçinin beyanın esas alınmak suretiyle temel ağır para cezasının fazla tayini, yasaya aykırı,
2- Hükümden sonra 10 Şubat 2003 gün ve 25020 Mükerrer Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 4806 sayılı Kanunun 1. maddesi ile değişik TCK. nun 30. maddesinin 2.fıkrası gereğince para cezalarında bin lira küsrünün atılmasında zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK. nun 503/1 maddesi ile hükmolunan temel ağır para cezasının 1.199.478.000 liraya, sonuç ağır para cezasının ise TCK. nun 522. maddesi uygulanmasıyla 1.499.347.000 liraya indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek ONANMASINA, 29.09.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy