(213 S. K. m. 359) (765 S. K. m. 80)
Dava: 213 Sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanık Orhan'ın yapılan yargılanması sonunda: 213 Sayılı Kanunun 359/b-1 ve TCK.nun 59. maddeleri gereğince 15 ay ağır hapis cezasıyla mahkümiyetine dair K.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.3.2001 gün ve 2000/103 Esas, 2001/72 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının onama isteyen 31.5.2002 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Sanık hakkında 1994, 1995 ve 1996 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak fiillerinden kamu davası açıldığı, her takvim yılına ilişkin eylemlerin ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı yıl içinde birden fazla dönemde katma değer vergisi indiriminde sahte faturaların kullanılması fiillerinin müteselsil suçu oluşturduğu ve her yıl itibariyle TCK.nun 80. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, tek suç kabul edilerek, tek ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,
Sonuç: Sanık vekilinin eksik soruşturma yapıldığına, bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna ve 4616 Sayılı Yasanın Anayasa'ya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.12.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy