(765 S. K. m. 491/3, 508, 522) (5237 S. K. m. 141, 142, 143, 155/1, 145)
Dava : Emniyeti suistimal suçundan sanık Ecevit'in yapılan yargılanması sonunda: TCK. nun 508 ve 522. maddeleri gereğince 20 gün hapis ve 47.495.000 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine dair A. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.6.2001 gün ve 2001/93 Esas, 2001/117 Karar Sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 14.6.2002 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Mülkiyetin korunmasını esas alan emniyeti suistimal suçunda taşınır bir mal, yapılan bir sözleşme gereği başkasına tevdii edilmekte ve bu suretle zilyet olan fail TCK. nun 508. maddesinde gösterilen seçenekli hareketlerden birini yapmaktadır.
Hırsızlık suçunda ise; taşınır mal, sahibinin rızası dışında alınmaktadır.
Hırsızlık ve emniyeti suistimal suçları arasındaki fark, taşınır malın zilyetliğinin faile rıza ile teslim edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda sanık, bakıp iade etmek amacıyla şikayetçiden cep telefonunu aldığına göre telefonun çok kısa bir süre için verildiği zilyetliğin tam olarak aktarılmasından söz edilemeyeceği bu nedenle telefonu alarak kaçan sanığın eyleminin TCK. nun 491/3. madde ve bendinde yazılı hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçu nitelemede yanılgıya düşülerek yazılı gerekçelerle emniyeti suistimal suçundan mahkumiyet kararı verilmesi yasaya aykırıdır.
Sonuç: Sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.4.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy