(213 S. K. m. 359/a-2)
Dava: 213 Sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanıklar Akyar ve Bedri'nin yapılan yargılanmaları sonunda: 213 Sayılı Kanunun 359/a-2, TCK. 59 ve 647 Sayılı Kanunun 6. maddeleri gereğince 5'er ay hapis cezasıyla mahkumiyetlerine dair KARŞIYAKA Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.5.2001 gün ve 2000/280 Esas, 2001/215 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 19.6.2002 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
KARAR VE Sonuç: Mükellefiyet kaydı bulunmayan sanıkların, fason ütü işi yaptıkları A A Ş'ye, sahte fatura ticareti yapan Güler'den temin ettikleri E Limited Şirketi ile C Limited Şirketine ait faturaları düzenleyerek vermek şeklindeki eylemlerinin, hizmet satımının bir başka mükellefin faturasıyla belgelendirilmesi halinde faturanın ait olduğu mükellef ile alıp kullanan mükellef arasında gerçek bir hizmet alım-satımı olmadığından faturanın sahte olarak kabulü gerektiği ve eylemin 213 Sayılı Yasanın 359/b-1. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, faturaların gerçek muameleye dayandığından bahisle suçu nitelemede yanılgıya düşülerek aynı maddenin a-2 bendi uygulanmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar vekilinin sübutun bulunmadığına, suçun unsurları itibariyle oluşmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.12.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy