(213 S. K. m. 359/b-1, 2)
Dava: 213 Sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanık Mehmet'in yapılan yargılaması sonunda: 213 SK. nun 359/b-2 ve TCK. nun 59/2. maddeleri gereğince 15 ay ağır hapis cezası ile mahkumiyetine dair BAKIRKÖY 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.1.2001 gün ve 1997/447 Esas, 2001/15 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının onama isteyen 24.6.2002 tarihli tebliğname ile daireye gönderilmekle sanık hakkında tayin olunan cezanın nev'i ve miktarı itibariyle temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına oybirliği ile karar verilip duruşma usulen icra edildikten sonra incelenip gereği görüşüldü:
Karar: Sanığın zincirleme biçimde sahte fatura kullandığı dosya kapsamında sabit olduğundan hükümde ayrıca yanıltıcı fatura kullanmaktan söz edilmesi sonuca etkili olmayıp, hüküm fıkrasında ceza uygulama maddesinin 359/b-1 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, dairemizin süreklilik gösteren içtihatları ve Ceza Genel Kurulunun 5.3.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere katma değer vergisi yönünden her takvim yılında birden fazla dönemlerde vaki kullanımlar nedeniyle teselsül eden suçlarda TCK. nun 80. maddesinin uygulanmaması ve zararın ağırlığı, fatura sayısı, kastın yoğunluğu dikkate alınarak temel cezanın alt sınır aşılarak belirlenmemesi ve 1995 Aralık döneminde kullanılan faturaların beyannamesinin 1996 yılı Ocak ayının 26'sında verilmesi nedeniyle ayrı bir suç oluşturduğunun gözetilmemesindeki isabetsizlikler sanık aleyhine temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Sonuç: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi taktir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık vekilinin suçun unsurlarının oluşmadığına, temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 9.12.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy