(213 S. K. m. 359)
213 Sayılı Vergi Usul Yasasına muhalefet suçundan sanıklar E.Ö., E.Ö., İ.Y. ve S.D.nin yapılan yargılamaları sonunda: Beraatlarına dair A. 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 3.4.2003 gün ve 20011337 Esas, 2003/85 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının onama-bozma isteyen 23.6.2003 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
I- Sanık E.Ö.nun yüklenen suça iştirak ettiğine dair savunmasının aksini gösterir kesil delil bulunmadığı ve sanık İsmail Yılmaz ile onun fiiline iştirak eden sanık S.D.nin sahte olarak fatura düzenlenen faturaları defter ve kayıtlarına işlemeyerek kullanmaları nedeniyle sahte fatura kullanmak suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir edildiğinden katılan vekilinin suçun sabit olduğuna ilişen ve yerine görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle adı geçen sanıklar hakkındaki hükümlerin Onanmasına,
II- Sanık E.Ö. hakkındaki temyiz itirazlarına gelince:
1.1.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 Sayılı Yasa ile değişik 213 Sayılı Vergi Usul Yasanının 359. maddesi uyarınca, vergi kanunlarına göre tanzimi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesi suçun oluşumu için yeterli olup, vergi zıyaının doğması suçun unsuru olmaktan çıkarıldığı cihetle gerçek bir alım satıma dayanmayan ve sahte olarak bastırılan faturaları düzenleyen sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat hükmü tesisi,
Yasaya aykırı, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy