(765 S. K. m. 509) (5237 S. K. m. 156, 209)
Dava: Güveni kötüye kullanmak suçundan sanık M'nin yapılan yargılaması sonunda; TCK'nun 509/1,522, 72, 647 Sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri gereğince 664.372.400.Lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine dair GÖLBAŞI ( ANKARA )Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 12.1 1.2002 gün ve 2002/42 Esas, 20021318 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığı'nın bozma isteyen 07.08.2003 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 24.03.1989 gün ve 1-2 sayılı kararında, imzalı boş senedin taraflar arasındaki anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğu iddiasının yazılı belge ile ispatının mümkün olduğunun belirtilmesi ve yazılı delil de ibraz edilememesi karşısında taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki nitelikte bulunduğu gözetilmeden, sanığın beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA 26.01.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy