(765 S. K. m. 347, 504) (5237 S. K. m. 211, 158)
Dava: Dolandırıcılık suçundan sanıklar Abuzer ve Kadir'in yapılan yargılamaları sonunda; TCK'nın 504/3-7-son, 80, 522, 59 ve 647 SK'nın 5. maddeleri gereğince 3'er yıl 1'er ay 27'şer gün ağır hapis ve 27.179.338.352'şer lira ağır para cezasıyla mahkumiyetlerine dair ( Adıyaman Ağır Ceza Mahkemesi )nden verilen 23.5.2002 gün ve 2000/50 Esas, 2002/137 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi sanıklar vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının düzeltilerek onama-bozma isteyen 6.11.2003 tarihli tebliğname ile daireye gönderilmekle, tebligata rağmen gelmeyen ve bir vekilde göndermeyen sanık Kadir hakkındaki temyiz incelemesinin duruşmasız olarak yapılmasına, sanık Abuzer hakkında tayin olunan cezanın nev'i ve miktarı itibariyle temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına oybirliği ile karar verilip duruşma usulen icra edildikten sonra incelenip gereği görüşüldü:
Karar: 1- İş müfettişi tarafından düzenlenen 16.11.1998 tarihli tutanakta sanık Kadir'in yanında çalışan işçilerin çalışma sürelerini eksik gösterdiğine ilişkin beyanı ve tüm dosya içeriğine göre sanık Abuzer'in suça katılmadığına ilişkin savunmasının aksini gösterir mahkumiyetine yeterli ve kesin delil bulunmaması karşısında sanık Abuzer'in beraatına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
2- Sanık Kadir vekilinin temyiz itirazlarına gelince:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve taktirine incelenen dosya içeriğine göre sanık vekilinin suç kastı olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
A... Devlet Hastanesi temizlik işlerini ihale yoluyla alan sanığın çalıştırdığı işçilerin çalıştıkları süreyi Sosyal Sigortalar Kurumuna eksik gösterdiği halde sözleşme gereği hastaneye ibraz ettiği belgelerde işçilerin her ay tam olarak çalıştıklarını gösterip bedelini tahsil ettiği olayda; işçilerin hastanede çalışmadıkları veya eksik çalıştıklarına ilişkin bir iddia ve delil bulunmaması, Sosyal Sigortalar Kurumuna verilen bildirge ve prim belgeleri üzerinde tahrifat yapılarak hile ve desise ile kurumun zarara uğratılmaması, 506 sayılı Yasanın 140. maddesi uyarınca işlem yapılması gerektiği sanığın hastaneden alacağını tahsil etmek amacıyla Sosyal Sigortalar Kurumuna sunduğu belgelerin dışında gerçeğe aykırı belge düzenlemekten ibaret eyleminin TCK'nın 347. maddesine uygun bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanıklar vekillerinin temyiz itirazları ile Abuzer vekilinin duruşmadaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 26.2.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy