(765 S.K. m. 59, 61, 80, 504, 522) (647 S. K. m. 4, 6) (YCGK. 29.05.2001 T. 2001/6-106 E. 2001/111 K.)
Dava ve Karar: Dolandırıcılık suçundan sanık O. S.'in yapılan yargılaması sonunda, TCK. nun 504/3, 61, 522 ve 59. maddeleri gereğince 7 ay 10 gün ağır hapis ve 531.666.666 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine dair İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2002 gün ve 2002/170 Esas, 2002/352 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen 17.11.2003 incelenerek gereği görüşüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık vekillerinin suçun yasal unsurlarının oluşmadığına değerin fahiş olmadığına 647 Sayılı Kanunun 4 ve 6. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelek ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- Sanığın, manyetik şeridi Lloyds TSB Banka ait kart bilgisinin kodlandığı hamili Mrs. Angela Beech olan 4921 8270 7763 4214 nolu kendi adını taşıyan sahte kredi kartını kullanarak birkaç gün onayla değişik üye işyerlerinden altın satın aldığı, son olarak da şikayetçinin işyerinden altın satın alarak menfaat temin etmeye kalkıştığı sırada yakalandığı anlaşılıp kabul edilmesine göre Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.5.2001 gün ve 6/106-111 sayılı içtihadında da açıklandığı üzere, mal ve hizmet alımı bedellerini sözleşmeler gereği üye işyerine ödeyen Türk Bankalarının bu işlemlerle aracılık yaptıkları dava konusu olayın arzettiği özellik itibariyle suçtan kart hamili, üye işyeri aracı banka ve kartı çıkaran yabancı banka veya kurumun zarar görme ihtimalinin bulunduğu, somut olayda suçtan kartı çıkaran yapancı bankanın zarar gördüğü bu nedenle dolandırıcılık suçunun mağduru olduğu, aynı kartla birkaç gün arayla değişik üye işyerlerinden alışveriş yapılarak haksız kazanç edinilmesi, sahte kredi kartı ile alışveriş yapılan üye işyeri kuyumcuların ve ödemeyi yapan Türk Bankalarının farklı olmasının eylemin zincirleme suç olması niteliğini etkilemeyeceği sanık hakkında aynı sahte kredi kartıyla işlendiği iddia olunan eylemlerden dolayı açılan ve varlıkları dosya kapsamından anlaşılan İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/430, Eyüp 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/107, Kadıköy 1 Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/5, Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/361 Esas Sayılı dava dosyalarının her bir fiilin müteselsil suç olması nedeniyle birleştirilip, teselsül eden suçtan dolayı TCK. nun 80. maddesi uygulanarak cezanın arttırılması gerekirken, hile ve desisenin yöneltildiği kuyumcuların farklı kişiler olmasından hareketle her bir kuyumcuya karşı işlenen fiil bağımsız suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması sonucu fazla ceza tayini,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy