(765 S. K. m. 491, 522, 523) (647 S. K. m. 4)
Dava: Hırsızlık suçundan sanık Kudret Özcan'ın yapılan yargılaması sonunda, TCK. nun 491/ilk, 522, 523 ve 647/4. maddeleri gereğince 145.402.720 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine dair Malkara Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 30.05.2002 gün ve 2002/82 Esas, 2002/192 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi C. Savcısı ve sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen 08.12.2003 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Nüfus kaydının iddianame eki olarak sanığın sorgusunun yapıldığı 2.5.2002 günlü duruşmada okunduğu, bu tarihten sonraki duruşmaya ise sanığın katılmadığı dosya kapsamından anlaşılmakla teblinamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;
Ancak:
1- Şikayetçinin, cep telefonunu oturduğu masada unutarak kahvehaneden çıkıp gitmesinin akabinde yan masada bulunan sanığın telefonu alıp bir süre kullandıktan sonra beraat eden sanığa vermesi şeklinde gerçekleşen ve kabul olunan eylemin karşılıklı nezaket icaplarından ileri gelen itimadı suistimal neticesi işlenmiş olması nedeniyle TCK. nun 491/3. maddesi yerine 491/ilk maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza hükmolunması,
2- Tanık Mümin 14.3.2002 tarihli polisteki ifadesinde, sanığın telefonu alarak tuvalete gittiğini ve orada sim kartını çıkarıp attığını söylemiş olmakla iade veya tazminin tam olup olmadığı araştırılmadan TCK. nun 523/1. maddesinin uygulanması,
3- Beraatine hükmolunan sanık Zeynel Çakmaz'a çıkarılan davetiye gideri ayrık tutulmadan yargılama giderinin tümünün mahkum olan sanığa yüklenmesi,
Kanuna aykırı,
4- Hükümden sonra 10 Şubat 2003 gün ve 25020 Mükerrer Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 4806 Sayılı Kanunun 1. maddesi ile değişik TCK. nun 30. maddesinin 2. fıkrası gereğince para cezalarında bin lira küsrünun atılmasında zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi CMUK. nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy