(765 S. K. m. 491, 523, 525/B) (647 S. K. m. 4) (YCGK. 11.04.2000 T. 2000/6-62 E. 2000/72 K.)
Dava: Hırsızlık suçundan sanık Cesur un yapılan yargılanması sonunda: TCK. nun 491/3, 523 ve 647 SK. nun 4. maddeleri gereğince 569.462.400-TL ağır para cezasıyla mahkumiyetine dair T Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 11.12.2001 gün ve 2001/348 Esas, 2001/795 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi üst C. Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 19.3.2003 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.4.2000 gün ve 6-62-72 sayılı kararında açıklandığı üzere, kredi kartlarının otomatik işleme tabi tutulmuş sistemin bir unsuru olduğu, kartla birlikte şifrenin kullanılması halinde elektronik sisteme girilebildiği bu nedenle de; sanığın müştekinin elinde bulundurduğu kredi kartını ve evvelce bildiği şifreyi de kullanmak suretiyle ATM makinesinden para çekmekten ibaret eyleminin hırsızlık suçunu değil TCK. nun 525/b-2 madde ve fıkrasında yaptırıma bağlanan bilişim suçunu oluşturduğu, bu suça bakmak ve delilleri taktir etmek görevinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait bulunduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı, üst C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.4.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy