(765 S. K. m. 503, 522) (647 S. K. m. 4, 5, 6)
Dava: Dolandırıcılık suçundan sanık A. C.'in yapılan yargılaması sonunda, TCK.nun 503/1, 522. maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis ve 1.172.500.000. lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine dair Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.12.2001 gün ve 2000/1169 Esas, 2001/1361 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen 14.3.2003 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 1.6.1999 gün ve 137/146 E. K. sayılı kararında belirtildiği üzere bir olayın açıklanması sırasında bir başka olaydan bahsedilmiş olması o olay hakkında da dava açıldığı şeklinde kabul edilemeyeceği, cihetle resmi evrakta sahtecilik suçunu oluşturan eyleminden görevsizlik verilmesine ilişkin tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, imza inkarına konu 4 adet senet olduğu halde 3 adet olduğu kabulü suretiyle temel ağır para cezasının eksik hükmolunması sanığa karşı temyiz olmadığından, TCK nun 522. maddesinin pek fahiş değere ilişkin hükümlerinin uygulandığı halde pek hafif olduğundan bahisle hüküm kurulması mahkemesince düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Sonuç: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık vekilinin sübutun bulunmadığına, eylemin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğuna, eksik soruşturma yapıldığına, 647 sayılı Yasa'nın 4-6. maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.04.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy