(5237 S. K. m. 71, 80)
Dava: Dolandırıcılık suçundan sanık O. K.'in yapılan yargılanması sonunda, üç şikayetçiye karşı ayrı ayrı TCK. nun 503/1, 522, 71 ve 72. maddeleri gereğince 3 yıl 12 ay hapis ve 6.485.580.000 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine dair Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 3.12.2003 gün ve 2002/723 Esas, 2003/1272 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen 30.3.2004 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve taktirine incelenen dosya içeriğine göre sanık vekilinin mahkumiyete yeterli delil olmadığına, uyuşmazlığın hukuki nitelikte olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, TCK. nun 523, 59 ve 647 Sayılı Yasanın 6. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Sanığın, aynı yer ve zamanda, ayna vaatlerle şikayetçilerden haksız menfaat sağlayarak yüklenen suçu işlediği dosya kapsamından anlaşılmakla TCK. nun 80. maddesi yerine 71. maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza hükmolunması,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK. nun 321 nci maddesi uyarınca istem gibi bozulmasına, 18.05.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy