(765 S. K. m. 55, 59, 80, 345, 503, 522) (647 S. K. m. 4, 6)
Dava: Dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanık Havva Aslan'ın yapılan yargılanması sonunda, TCK. nun 503/1, 80, 522, 55, 59, 345, 72 ve 647 SK. nun 4., 6. maddeleri gereğince 2.083.090.641 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine dair Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 16.7.2002 gün ve 2000/1264 Esas, 2002/722 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen 21.5.2003 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;
Ancak:
1-) Cep telefonu ve hattı alım-satımı işiyle uğraşan mağdur Gültekin Sendar'in işyerinde çalışan sanığın, daha önceden Turkcell hattı almak için müracaat eden şikayetçi Mustafa Kemal Yıldız'ın nüfus ve ikametgah bilgilerini kullanarak onun adına sahte abonelik sözleşmesi tanzim etmek suretiyle suça konu telefon hattını alıp görüşmeler yaptığı olayda; sahte özel belge düzenlenip kullanılmasının dolandırıcılık suçunun hile ve desise unsurunu oluşturup eylemin bir bütün halinde TCK. nun 503/1. maddesine uygun bulunduğu gözetilmeden ayrıca özel evrakta sahtecilik suçundan da aynı kanunun 345. maddesi uyarınca mahkümiyet hüküm kurulması,
2-) Sanığın sağladığı haksız menfaatin 3 adet fatura toplamından gecikme faizinin çıkartılması suretiyle bulunacak olan 891.850.000 lira olduğu gözetilmeden temel ağır para cezasının bu miktar yerine mağdurun bildirdiği miktar esas alınarak eksik tayini,
3-) Nispi nitelikteki temel ağır para cezasının TCK. nun 80. maddesi ile artırıma tabi tutulamayacağının gözetilmemesi, yasaya aykırı,
4-) Hükümden sonra 10 Şubat 2003 gün ve 25020 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 4806 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik TCK. nun 30. maddesinin 2. fıkrası gereğince para cezalarında bin lira küsrünün atılmasında zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi CMUK. nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.04.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy