(1412 S. K. m. 317) (765 S. K. m. 99)
Dava: Dolandırıcılık suçundan sanıklar H. H. K. ve S. E.'in yapılan yargılanmaları sonunda, beraatlerine dair Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.1.2002 gün ve 2001/12 Esas, 2002/20 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının red isteyen 14.5.2003 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: I- Şikayetçi M. S.'in 15.3.2001 günlü oturumda sanıklardan S. E.'den şikayetçi olmadığını beyan ettiği gözetilmeden bu sanık yönünden 15.10.2001 tarihli oturumda usule aykırı olarak müdahilliğine karar verilmesi ilgilisine hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden şikayetçinin vaki temyiz isteminin CMUK. nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Müdahil M. S.'in sanık H. H. K.'na yönelen temyizine gelince:
Yüklenen suçun takibi şikayete bağlı olmaması nedeniyle TCK. nun 99/2. maddesinin uygulanmasının mümkün bulunmadığı gözetilmekle tebliğnamedeki şikayetten vazgeçmenin bu sanığa da sirayet etmesi gerektiği yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Sonuç: Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki nitelikte olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan müdahilin sanıklara yüklenen suçun unsurları itibariyle oluştuğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.03.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy