(213 S. K. m. 359)
Dava: 213 sayılı Vergi Usul Yasası'na muhalefet suçundan sanık C'nin yapılan yargılaması sonunda; beraatine dair ANKARA 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 07.02.2002 gün ve 2002/38 Esas, 2002/34 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığı'nın bozma isteyen 02.04.2003 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Sanığın hesaplarının incelenmesi sonunda düzenlenen inceleme raporlarına göre, herhangi bir mal ve hizmet karşılığı olmaksızın komisyon karşılığı düzenlendiği tespit olunan sahte faturaları temin edip katma değer vergisi indiriminde kullanmak suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verdiği iddiasından ibaret olayda, suça konu faturalardaki emtianın alındığına dair sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri ile bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun, kanıtlama yeteneği bulunan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli hiçbir ödeme belgesinin ibraz edilmemiş olması, nakden ödeme yapıldığına ilişkin savunmanın kabulünün mümkün bulunmaması ve faturaları düzenleyen mükellef hakkındaki karşıt raporlarının içerikleri gözetilmeden, bilirkişi heyetinin isabetsiz raporu esas alınarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi yasaya aykırı ise de;
Hükümden sonra 27.02.2003 gün ve 25033 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 4811 sayılı Vergi Barışı Yasası'nın 14/1. maddesi uyarınca yeniden takdir ve değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nun 321 'inci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA. 20.10.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy