(5320 S. K. m. 8) (5237 S. K. m. 7) (5252 S. K. m. 9)
Dava: 2863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa muhalefet suçundan sanıklar Fesih Turan ve Ferit Orul'un yapılan yargılamaları sonunda, Ferit Orul'un mahkumiyetine ve Fesih Turan'ın beraatine dair Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.04.2002 gün ve 2002/92 Esas, 2002/356 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının düzeltilerek onama ve bozma isteyen 05.02.2004 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: I- Katılan vekilinin sanık Fesih Turan hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Sanık Fesih Turan'ın, yüzleştirme tutanağı ile hazırlıktaki savunması, mahkumiyetine karar verilen sanık Ferit Orul'un hazırlıktaki beyanı ve dosyadaki diğer bilgi ve belgelerden, sanığın, diğer sanık Ferit Orul'la birlikte dolandırıcılık yapmaya karar verdiği, Aydın ilindeki kuyumculardan Osmanlı dönemine ait penez olarak adlandırdıkları altın para ile İzmir Hisar Cami önündeki dükkandan boyalı Osmanlı altını süsü verilmiş sahte altınları aldığı, tanıdığı kişilere arkadaşının bir teneke altın bulduğunu satmak istediğini duyurarak ilgilenenlerin kendisini araması için telefon numarasını bıraktığı, ihbarcıya 2863 Sayılı Kanun kapsamında olduğu bilirkişi raporuyla belirlenen altınlardan iki tanesini numune olarak verdikleri ve daha sonra birlikte diğer kalan altınları satmak isterken alıcı kılığındaki görevlilerce yakalandığı olayda; altınların mahiyetinin sanık tarafından bilinmesi nedeniyle mahkumiyeti yerine sanığın gerçek ve sahte altınlarla ilgisinin olmadığından bahisle beraatine karar verilmesi yasaya aykırı,
II- Katılan vekilinin sanık Ferit Orul hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:
Hükümden sonra, 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren, 5335 Sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 Sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen son fıkra uyarınca, bir Yeni Türk Lirasının altında kalan tutarların atılmasında ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 50 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca; anılan Kanunlar değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.02.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy