(765 S. K. m. 36, 504)
Dava: Dolandırıcılık suçundan sanık Çağatay Evyapan'ın yapılan yargılaması sonunda, TCK. nun 36. maddesi gereğince altınların zor alımına dair İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.10.2000 gün ve 2000/220 Esas, 2000/316 Karara karşı altınların iadesi talebi üzerine yapılan inceleme sonunda aynı mahkemece verilen iade talebi hakkında 21.11.2002 gün ve aynı esas sayılı ek kararın süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi şikayetçi tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının red isteyen 6.10.2004 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.2.2001 tarihli kararı ile onanan İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2000 gün ve 2000/220 Esas, 2000/316 Karar sayılı dosyasında katılan sıfatı bulunmayan talep sahibi Mustafa Süslü'nün, yukarda zikredilen kesinleşmiş hükümle zoralımına karar verilen adli emanetin 2000/1790 sırasında kayıtlı bir kısım altınların kendisine ait olduğunu ileri sürerek iadesini talep ettiği, mahkemenin 21.11.2002 tarihli ek kararı ile talepte bulunanın dosyada bir sıfatının olmadığı, zoralım kararının onama suretiyle kesinleştiği gerekçesiyle talep konusu ile olarak karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla;
Sonuç: Mahkemenin iş bu kararının temyiz yeteneği bulunmadığından talepte bulunan vekilinin suça konu bir kısım altınların müvekkiline ait olması nedeniyle iade edilmesi gerektiğine yönelen ve temyiz yeteneği bulunmayan karara karşı yapılan temyiz isteminin CMUK. nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 08.02.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy