(1412 S. K. m. 223/son) (5271 S. K. m. 193/2)
Dolandırıcılık suçundan sanık A.İ.Ö ' nın yapılan yargılaması sonunda beraatına dair Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.09.2004 gün ve 2003/610 esas 2004/909 karar sayı ile hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C. Başsavcılığınca bozma isteyen 16.11.2005 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, dosya incelenerek gereği görüşüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.09.1999 gün, 225-236 sayılı kararı ile uyum gösteren diğer Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 1412 sayılı CMUK. nun 223/son ve hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 Sayılı CMK. nun 193/2. Madde ve fıkralarının, beraat kararı yönünden dosya kapsamına göre ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulama yerinin mevcut olduğu, sanığın sorgusu yapılmadan mevcut kanıtlar tartışılarak delil takdiri suretiyle beraat kararı verilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden, sorgusu yapılmayan sanığın delil takdirine girilmek suretiyle beraatına karar verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8. Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. Maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.06.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy