(765 S. K. m. 39, 503, 522) (5237 S. K. m. 61, 157) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Dolandırıcılık suçlarından sanıklar Erkin V.ve İbrahim A.'ın yapılan yargılamaları sonunda mahkumiyetlerine dair Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.07.2005 gün ve 2005/78 Esas, 2005/196 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 19.02.2006 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Katılanlar ile şikayetçilerin, Sakarya ilinde oturan ve daha önce sanık Erkin ile temasa geçen ve bu nedenle telefon numarasını ve banka hesap numarasını bilen sanık İbrahim A. ile irtibata geçerek Erkin V.'ya ulaştıkları, dosya kapsamına göre sanık İbrahim'in, yetkili bir konumda görev yapan Erkin'in istenilen işleri yapabileceğini söyleyerek şikayetçiler üzerinde güven duygusu oluşturduğu, Erkin'e verilmek üzere bir kısım şikayetçilerden paralar aldığının anlaşıldığı, dolayısıyla sanık İbrahim'in dolandırıcılık suçlarını diğer sanık Erkin ile birlikte gerçekleştirdiği, şikayetçilerin bizzat ya da İbrahim aracılığıyla Erkin'e telefon etmiş olmalarının, olayın asli faili olan sanık İbrahim ile yüz yüze görüşmeleri nedeniyle telefonunun vasıta olarak kullanıldığını kabule yeterli olmadığı, buna göre her iki sanığın katılanlar ve şikayetçilere karşı gerçekleştirdikleri dolandırıcılık suçlarının 765 Sayılı TCK. nun 503. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçlarını oluşturduğu gözetilerek, denetime olanak verecek şekilde 765 Sayılı TCK. nun 503, 522 ve ilgili maddeleri ile 5237 Sayılı TCK. nun 157 ve ilgili maddeleri uygulanıp, cezalar bireyselleştirildikten sonra ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan hükmün 5252 Sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca belirlenmesi gerekirken, dolandırıcılık suçlarının tüm şikayetçilere karşı telefonun vasıta kılınarak gerçekleştirildiğinin ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. nunda düzenlenen dolandırıcılık suçunun nitelikli halleri arasında telefonun vasıta kılınmasının belirtilmemiş olması nedeniyle 5237 Sayılı Yasanın lehe olduğunun kabulüyle yazılı şekilde uygulama yapılması,
2- Kabule göre de, 5237 Sayılı TCK. nun 61/8. maddesi uyarınca adli para cezası hesaplanırken artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde tayin olunan gün birim sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktarın çarpım sonucu bulunan tutardan TCK. nun 39/1. maddesi uyarınca indirim yapılarak sanık İbrahim A.'a fazla para cezası tayini,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sanık İbrahim A. yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 17.04.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy