(1412 S. K. m. 223) (5271 S. K. m. 193) (5320 S. K. m. 8)
Dava: Dolandırıcılık suçundan sanıklar Mehmet A. ve Durmuş D.'in yapılan yargılamaları sonunda beraatlerine dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.10.2004 gün ve 2003/10 Esas, 2004/295 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 04.01.2006 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, incelerek gereği görüşüldü;
Karar: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.9.1992 gün ve 225-236, 02.10.2001 gün ve 212-97 sayılı kararları ili uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere, mahkemeye gelmemiş olan sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 Sayılı CMUK. nun 223/son madde ve fıkrasına paralel bir hüküm içeren 5271 Sayılı CMK. nun 193/2 maddesinin, ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği, iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri dışında dosyadaki deliller taktir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden sanık Durmuş D.'in sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek sanıkların beraatlerine hükmolunması,
Sonuç: Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 11.07.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy