(5252 S. K. m. 9) (5320 S. K. m. 8)
Dava: Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından sanık Bahri U.'ın yapılan yargılaması sonunda: Mahkumiyetine dair Mersin 3.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.03.2006 gün ve 2005/79 Esas, 2006/95 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 23.05.2006 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, adli tatilde nöbetçi heyet tarafından incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: I- Sahteliği iddia olunan suça konu çeki, kendisini 2000 yılından beri Renan İ. olarak tanıtan şahısa sattığı mala karşılık aldığını belirterek, 23.06.2006 havale tarihli dilekçeyle cep telefonu ve araç plaka numarasını bildiren sanığın savunmasının gerçeği yansıtıp yansıtmadığının saptanması bakımından, anılan telefon numaraları ile kamyonun kime ait olduğu tespit edilip, bu kişi ya da kişilerin beyanları alınarak sanıkla yüzleştirilmesi, sanığın telefon numaralarının dökümleri getirtilerek, suç tarihinden önce veya sonra sanık tarafından bu numaraların aranıp aranmadığının tespiti ile deliller bir bütün olarak değerlendirilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,
II- Kabule göre de;
1- Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 28.12.2004 gün ve 2004/173-228 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanığın bankanın maddi varlığı olan ve haksız olarak ele geçirdiği çeki ciro edip şikayetçilere vermek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin kabul olunması karşısında; eylemin banka aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, çekin bankaya ibraz edilmeden elden verildiğinden bahisle basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- 5252 Sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı yasanın ilgili tüm hükümleri olaya uygulanıp, bulunacak sonuç cezaların denetime olanak verecek şekilde karşılaştırılması yapılarak lehe yasanın tespiti gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Cezaların içtimaının, yalnızca koşullu salıverme bakımından 5275 Sayılı Yasada düzenlendiği, 5237 Sayılı TCK. nunda cezaların toplanması kuralına yer verilmemesi nedeniyle hükmolunan her cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeyerek, sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından verilen cezaların toplanması,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 Sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY. nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.08.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy