(5237 S. K. m. 7, 61) (5252 S. K. m. 9)
Dolandırıcılık suçundan hükümlü Mustafa S.'ın yapılan yargılaması sonunda: Mahkumiyetine dair Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.07.2003 gün ve 2002/292 Esas, 2003/263 karar sayılı kesinleşmiş hükmün 5237 Sayılı Yasanın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesini müteakip yeniden değerlendirilmesi sonucu aynı mahkemece duruşma yapılarak verilen 17.4.2006 gün ve 2006/186 Esas, 2006/210 sayılı ek kararın süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının onama isteyen 17.07.2006 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, incelenerek gereği görüşüldü:
Elde edilen haksız menfaat miktarı fahiş kabul edildiği halde, 5237 Sayılı TCK. nun 61/e maddesi uyarınca temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak tayin olunmamasındaki isabetsizlik, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece duruşma açılarak önceki hükmolunan ceza ile uygulanması gereken 5237 Sayılı Yasanın ilgili hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 21.09.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy