(213 S. K. m. 359) (5320 S. K. m. 8)
Dava: 01.01.1999 gününden itibaren işlenen vergi kaçakçılığı suçlarında, vergi ziyaının unsur olmadığı, bu hususun 213 S. Yasanın 359. maddesinde 4369 S. Kanunla yapılan değişiklik gerekçesinde açıkça vurgulandığı gibi madde metninde de vergi ziyaına yer verilmediği, sahte faturayı düzenleyen yönünden faturanın kanuni şekline uygun olarak düzenlenmesiyle suçun tamamlandığının kabulü gerekeceği; somut olayda ... İstanbul Nakliyat Gümrük Hiz. Teks. Tur. Tic. Ltd. Şirketinin ortağı olan sanık ...'ın şirkete ilişkin boş fatura koçanlarını imzalı ve kaşeli olarak sair sanık ...'a vererek bu sanık tarafından, aynı işyerinde çalıştığı kişilerin özel gider indiriminden faydalanmalarını sağlamak için sahte olarak 17 adet fatura düzenleyip verdiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların suçlarının bütün unsurlarıyla oluştuğu ve mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, faturaların özel gider indiriminde kullanılmadığı ve idarenin herhangi bir zararının doğmadığından bahisle beraatlerine karar verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 s. Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 s. CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istek gibi BOZULMASINA, 13.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy