(5326 S. K. m. 8, 27, 40) (6136 S. K. m. 15) (765 S. K. m. 59, 81, 343) (5237 S. K. m. 50, 51, 52, 58, 60, 268) (647 S. K. m. 4, 5, 6)
Dava: Görevli memura yalan beyanda bulunmak ve 6136 Sayılı Yasaya muhalefet suçlarından sanık Adnan
in yapılan yargılaması sonunda; suç vasfındaki değişiklik nedeniyle sanığın 5326 Sayılı Yasanın 40. maddesi gereğince 50 YTL. İdari para cezası ile cezalandırılmasına ve 6136 Sayılı Yasanın 15/1 ve 765 Sayılı TCK. nunun 81/1. maddesiyle mahkumiyetine dair Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.05.2006 gün ve 2003/348 Esas, 2006/333 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının red-bozma isteyen 18.04.2008 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: I- Sanığın eylemi 765 Sayılı TCK. nunun 343/2 (5237 Sayılı TCK. nunun 268.) maddelerine uygun ise de, 5326 Sayılı Kabahatler Kanunun 5560 Sayılı Yasa ile değişik 27. maddesinin 5.fıkrasındaki idari yaptırım kararının mahkeme tarafından verilmesi halinde, bu karara karşı ancak itiraz yoluna gidilebilir hükmü karşısında; itiraz edenin sıfatına ve 11.07.2006 tarihli temyiz dilekçesindeki itiraz nedenlerinde suç vasfına değinilmeyip suç kastı ve delil bulunmadığının belirtilmesine göre hükmün temyiz kabiliyeti olmayıp itiraza tabi bulunduğundan, bu karara yönelik vaki temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. 317. maddesi uyarınca reddine, 5271 Sayılı CMK. nun 264. maddesi gereğince itirazın merciince incelenmek üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay C.Başsavcılığı'na TEVDİİNE,
II- 6136 Sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;
Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:
765 Sayılı TCK. nunun 81. maddesinde tekerrür nedeniyle cezadan artırım öngörülmesine rağmen 5237 Sayılı Kanunun 58. maddesinde tekerrür halinde cezadan artırım düzenlenmemiş olup tekerrür bir infaz kurumu olarak düzenlendiğinden 5237 Sayılı Yasanın sanık lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde 765 Sayılı TCK. nunun 81/1. maddesiyle cezanın artırılmasına karar verilmesi yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında bulunan 5237 Sayılı Yasanın 62, 50, 51, 52. (765 Sayılı TCK. nunun 59, 647 Sayılı Yasanın 4, 5, 6.) maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, 765 Sayılı TCK. nun 81/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılarak sanığa hükmolunan sonuç cezanın 6136 Sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 343 YTL. para cezası olarak belirlenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek ONANMASINA, 09.07.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy