(7201 S. K. m. 35) (5320 S. K. m. 8) (5237 S. K. m. 7, 64, 66, 67, 204) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Sanık Ö. K.'un yokluğunda verilen 25.02.2004 günlü kararın, Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebliğ edildiği 17.12.2004 tarihinde Manisa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu anlaşılmakla bu sanığa yapılan tebligatın hukuken geçersiz olduğu, bu nedenle sanık müdafii olarak Av. Ramazan Taşkın'ın 05.12.2005 havale tarihli dilekçe ile eski hale getirme talebiyle birlikte yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü gerektiği, 5320 Sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK. nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, hukuki dayanaktan yoksun olarak verilen 27.12.2005 gün ve 1996/226 Esas, 2005/745 Değişik sayılı temyiz isteminin reddine dair müteferrik karar kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:
Karar: I- Sanık Ö. K. hakkında 25.02.2004 tarihinde verilen mahkumiyet hükmü kesinleşmediğinden, 10.07.2006 tarihinde verilen uyarlama kararının hukuken yok hükmünde olduğu, öte yandan 25.02.2004 günlü karar ile sanık E.B.'nin hem resmi belgede sahtecilik hem de dolandırıcılık suçlarından beraatine karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği. Yargıtay C. Başsavcılığının 5320 Sayılı Yasanın 8/2 maddesi gereğince iadesinden sonra dosyanın sanık E.B. yönünden de esasa kaydedilip yeniden beraatine karar verilmesinin hukuken yok hükmünde olduğu, yok hükmündeki kararların temyiz olanağı da bulunmadığından, sanık Ö. K.'un atanan müdafii Av. Hamdi Deveci'nin 10.07.2006 günlü uyarlama kararına yönelik temyiz istemi ile sanık E. B.'nin atanan müdafii Av. Ömer Korkut'un aynı tarihli beraat kararına yönelik temyiz istemlerinin 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Sanıklar M. Y. ve M. A. E. müdafii Av. Ferhat Akar'ın 10.07.2006 günlü resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararları ile sanık Ö. K. müdafii Av. Ramazan Taşkın'ın 25.02.2004 günlü resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyizleri üzerine yapılan incelemede,
5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklar M. A. E., M. Y. ve Ö. K.'a yüklenen resmi belgede sahtecilik suçlarının, hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 Sayılı TCK.nun 204/1. maddesindeki cezasının miktarına göre tabi olduğu, aynı kanunun 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, sanık M. Y. yönünden suç tarihi olan 14.05.1996, sanık M. E. yönünden suç tarihi olan 21.06.1996 ve sanık Ö. K. yönünden suç tarihi olan 21.05.1997 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar M. A. E., M. Y. ve Ö. K. hakkındaki kamu davalarının, gerçeklesen zamanaşımı nedeniyle 5237 Sayılı TCK.nun 66/1-e ve 67/2-3 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,
III- Hükümlü A. E. müdafii Av. Hamdi Deveci'nin temyizine gelince,
1-) Sanık A. E. hakkındaki 25.02.2004 tarihli mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması nedeniyle, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.09.2007 gün ve 125-186 sayılı kararında açıklandığı üzere: A. E. hakkındaki kesinleşmiş mahkumiyet hükmü ayrı uyarlama yargılamasına tabi olup, diğer sanıklar ile birlikte yargılama işlemlerinin yürütülmesinin yasal olarak mümkün olmadığının gözetilmemesi yasaya aykırı,
2-) 15.03.2010 günü UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden hükümlü A. E.'in, hükümden sonra 06.12.2008 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 64/2 maddesi gereğince durumun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlü A. E. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy