(213 S. K. m. 230) (5271 S. K. m. 48) (5237 S. K. m. 53) (1412 S. K. m. 321)
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Sanıklar hakkında 2010 yılında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...’ın, bir suç şebekesinin noterde kendisinden vekaletname alarak şirket kurduklarını ve sahtecilik yaptıklarını, şirketi kendisinin çalıştırmadığını ve faaliyette bulunmadığını, ... olarak dosyada ifade veren kişinin kendisinin tanıdığı ... olmadığını, kimlikteki fotoğrafın Özkan’a ait olmadığını, bu işleri organize edenin... isimli kişi olduğunu, notere götürüldüğünde 18 yaşından küçük olduğunu belirterek...’e ait olduğunu belirttiği CD’yi dosyaya sunduğu, CD içeriğinin tespiti için alınan bilirkişi raporunda;... isimli kişinin,... ve ...isimli kişilerin kendisini kandırarak üzerine şirket kurduğunu, bu kişilerin etrafında başka kişiler olup olmadığını sorduğunu, kendisinin de aralarında ...’ın da bulunduğu birkaç isim söylediğini, bu kişiler üzerine de şirket kurduklarını, kimliklerini alıp vermediklerini, zorla ve kandırarak noterde imza attırdıklarını, noterlikle işbirliği yaptıklarını, sonrasında fatura kesip sattıklarını beyan ettiği ve dosya içerisinde sanık ... tarafından şirket işlerinin yürütülmesi için ..., ...,...,...,... ... ve ...’ye verilen vekaletname ve azilnamelere ilişkin belgelerin olduğu, 11/05/2010 tarihli yoklama tutanağının da ... tarafından imzalanmış olduğunun anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin ve suçun unsurlarının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından;
1-..., .....,..., ....., ..., ...,...,...,... ... ve ...’ye CMK’nin 48. maddesindeki çekinme hakları hatırlatılarak tanık olarak dinlenmeleri,
2- Suça konu fatura asıllarından yeterli miktarda temin edilerek, sanıklara ve ismi geçen kişilere gösterilip kendileri tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması, kendileri tarafından düzenlenmediğini söylemeleri halinde faturalardaki yazı ve imzaların sanıkların ve bu kişilerin eli ürünü olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,
3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ve ismi geçen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;
a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,
b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,
c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları ve yukarıda ismi geçen kişileri tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,
Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,
4- Kabule göre de; sanık ... için, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 13/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)