MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
A) Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesi:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/04/2014 tarihli 2013/11-397 Esas ve 2014/202 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nin “Kamu güvenine karşı suçlar’' bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “belgede sahtecilik” suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği ve bir suç işleme kararının icrası kapsamında 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesinde, "değişik zamanlarda" denilmesi ve aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı, somut olayda ise kolluk ekipleri tarafından mahkeme kararına istinaden yapılan arama faaliyetleri esnasında, sanığın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araç ile seyir halindeyken durdurulduğu, sanığın kendisinden kimliğini ibraz etmesi istenildiğinde önce ... adına düzenlenmiş kendi fotoğrafı yapıştırılmış bir adet sürücü belgesini görevlilere ibraz ettiği, araç içerisinde yapılan aramalar sonucu çok sayıda uyuşturucu madde ele geçirilmesi sonrası sanığın kolluk görevlilerine sürücü belgesinin sahte olduğunu belirttiği ve asıl isminin ... olduğunu söyleyerek yine kendi fotoğrafı yapıştırılı nüfus cüzdanını görevlilere ibraz ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; bu suçun mağdurunun yukarıda belirtildiği üzere kamu olduğunun anlaşılması karşısında, farklı zamanlarda düzenlendiği tespit edilemeyen belgeler ile ilgili zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak birden çok gerçek kişi aleyhine aynı anda düzenlendiği kabul edilen sahte belgelerin düzenlenip kullanılması olgusunun TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında nazara alınabileceği gözetilmeden hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca kazanılmış haklar saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA,
B) Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesi:
5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 06.07.2020 tarihinde Üye ...'ın sahtecilik eylemi yönünden 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği ve kararın onanması gerektiği yönündeki karşı oyu ile sair yönlerden oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY:
Dairemizin 2018/2050 Esas, 2020/4035 Karar sayılı 06.07.2020 tarihli kararına ilişkin karşı oy:
Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş ayrılığı, sanığın üzerinde ele geçirilen iki ayrı gerçek kişi adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesi ve nüfus cüzdanının farklı tarihlerde düzenlenip kullanıldığına ilişkin herhangi bir tespit bulunmasa dahi zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına ilişkindir.
Dairemizin 2017/14699 Esas, 2020/755 Karar sayılı 03.02.2020 tarihli kararına ilişkin karşı oylarımızda ayrıntılı olarak açıkladığımız üzere;
5237 sayılı TCK’na hakim olan ilke gerçek içtima olduğundan, bunun sonucu olarak, "kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza" söz konusu olacaktır. Nitekim bu husus Adalet Komisyonu raporunda da; "Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, ‘kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır' şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır" şeklinde ifade edilmiştir. Bu kuralın istisnalarına ise, 5237 sayılı TCK’nun "suçların içtimaı" bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44. (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu 22.04.2014 tarihli kararında da "... aynı suç işleme kararı ile 5 farklı gerçek kişi adına sahte belge düzenlenmesi halinde birbirinden bağımsız beş ayrı resmi belgede sahtecilik suçu oluşacağına dair uygulamanın ölçülülük ilkesine aykırı olacağı, ancak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğini..." benimsemiştir.
Kanaatimizce de topluma karşı suçlar arasında düzenlenen belgede sahtecilik suçlarında toplumu oluşturan bireylerin tamamının mağdur olacağı kabulü doğru ise de eylemin doğrudan doğruya belirli bir gerçek kişinin zararına işlenmesi ve gerçek kişilerinde haksızlığa uğraması durumunda bu gerçek kişinin de mağdur olacağını kabul etmek daha doğru bir yaklaşım olacaktır.
Olay günü ... plakalı araç ile seyir halinde iken durdurulan sanığın önce ... adına sahte olarak düzenlenmiş kendi fotoğrafı yapıştırılmış bir adet sürücü belgesini görevlilere ibraz ettiği, daha sonra ise ... adına sahte olarak düzenlenmiş yine kendi fotoğrafı yapıştırılmış nüfus cüzdanını görevlilere ibraz ettiği iddia ve kabul edilen olayda;
Suça konu belgelerin farklı tarihlerde düzenlenip kullanıldığına ilişkin herhangi bir tespit bulunmasa dahi adlarına sahte belgeler düzenlenen kişilerin Nüfus İdaresine kayıtlı gerçek kişiler olduğu gözetildiğinde sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının doğru olduğu,
Aynı suç işleme kararı ile aynı anda gerçekleştirilen sahtecilik fiillerinde toplumun yanı sıra gerçek kişilerinde haksızlığa uğraması ve gerçek kişilerin birden fazla olması halinde teselsülü reddetmenin adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı,
Mahkemenin TCK'nin 43/1-2 maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin kabulü ve uygulamasında sonucu itibarı ile bir isabetsizlik bulunmadığından kararın "Onanması" gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun "Bozma" düşüncesine katılmıyorum. 06.07.2020
Full & Egal Universal Law Academy