MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura düzenlemek
HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet
Sanık ...'in duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
A) Sanık ... hakkında 2008 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında 2008 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ...'in temyiz taleplerinin incelenmesi:
Mükellefin 2008 yılında matrahlı beyanname vermemesi ancak Ba-Bs bildirimlerine göre 2008 yılında 19 mükellefin sanıkların ortağı olduğu ... Mak. Otom. Ltd. Şti.'den toplam 174 adet fatura karşılığı 1.333.434 TL tutarında mal ve hizmet satın aldığını beyan etmeleri, dosyada aslı bulunan 28 adet fatura örneklerinin incelenmesinde en son düzenlenen faturanın 26/12/2008 tarihli olması karşısında en aleyhe yorumla suç tarihinin 31.12.2008 olduğu belirlenerek yapılan incelemede:
Sanıklara yüklenen " sahte fatura düzenlemek" suçunun cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzamış dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin ve sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,
B) Sanık ... hakkında 2009 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın; sanık ... hakkında 2009 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:
... Mak. Otom. Ltd. Şti.'nin ortağı ve müdürü olan sanık ...'in vergi müfettişlerine verdiği 28.03.2013 tarihli ifadesinde firmayı kurdukları andan bu yana herhangi bir ticari faaliyetlerinin olmadığını, alım-satım veya herhangi bir işlem olmadığını, bu nedenle defter de tutmadıklarını beyan etmesine karşın mahkeme huzurunda düzenlenen faturaların gerçek mal ve hizmet karşılığı olduğunu savunması, söz konusu şirketin ortağı olan sanık ...'in de savunmasında diğer sanık olan ...'in arkadaşı olduğunu, şirketi kurmak için iki kişiye ihtiyacı olduğunu söylemesi nedeniyle şirkete ortak olduğunu, şirketin işleyişi ile ilgili hiç bir bilgisinin olmadığını söylemesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından,
1- 2009 takvim yılında düzenlediği iddia olunan faturaların kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilip dosya içine konulması, faturalar sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,
2- Söz konusu faturaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri hâlinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum ve kuruluştan rapor alınması,
3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;
a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,
b) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,
4-Mükellefin vergi beyannamelerinin ve Ba-Bs bildirimlerinin ne şekilde verildiği vergi dairesinden sorulup e-beyanname ile internet üzerinden verildiğinin tespiti halinde GİB Merkezi sorgulamalar ekranından araştırma yapılarak belgelerin kim tarafından gönderildiğinin tespit edilmesi,
5-Beyannamelerin muhasebeci tarafından verildiğinin anlaşılması halinde bu kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak duruşmaya çağrılması, CMK'nin 46/1-c. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra kendisinden sanıkları tanıyıp tanımadığının ve beyannamelere konu faturaların sanıklar tarafından kendisine getirtilip getirilmediğinin sorulması,
Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hükümler kurulması yasaya aykırı,
6- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy